Home / Magazine / Archief Columns LEEF / Erik Smid: over de strijd der sexen

Column van de maand december

 

Naast zijn werk in de Praktijk voor Energetische Hulpverlening te Groningen heeft Erik Smid deze maand speciaal de tijd genomen om voor onze site deze column te schrijven over de "Strijd der sexen".

Erik Smid is psychosociaal therapeut met als specialisatie Energetische Werkvormen.

"Strijd der sexen"

 

De omgang tussen man en vrouw, op alle gebieden, blijft een onuitputtelijke bron van onderzoek. Als het gaat om relaties, seksualiteit en natuurlijk de maatschappelijke positie van man en vrouw. Literatuur genoeg. Zo schijnen mannen van Mars te komen en Vrouwen van Venus. Zo zijn er vele boeken die de verschillen tussen man en vrouw onderstrepen. Er is maar weinig gezegd over de overeenkomsten. Het is veel fijner om de verschillen te benadrukken, dan hoeft het niet over jezelf te gaan. Kan je je lekker met een kopje thee verkneuteren aan het haardvuur over de verschillen van ‘het andere geslacht’.

 

Over het concept: ‘denken over het andere geslacht’, daar gaat deze column over. Want nu we zo ontzettend goed het verschil weten van elkaar, lijkt het erop dat we niet echt dichterbij komen. Blijken de inzichten, dat wij verschillend zouden zijn toch niet zo honingzoet? Krijg we geen berusting? Hij of zij is nu een keer zo? Nee, het lijkt alsof in de maatschappij de strijd sterker voortwoedt. En in mijn praktijk zie ik cliënten komen, verzuchtend over de vervlakking van de interactie tussen  de sexen. Het strijdtoneel tussen de sexe lijkt steeds meer op een guerrillaoorlog tussen man en vrouw. Alle wapens zijn veroorloofd! En de commercie springt daar graag op in. Er zijn genoeg bladen die zich verlekkeren aan de sexe-verschillen. Verschillen benadrukken brengt vanuit mijn visie de vervlakking in de hand. Want, ach, weer zo’n man! Weer zo’n vrouw! Maar aan de andere kant willen we wel een geweldige relatie en een bevredigend sexleven.
In de maatschappij is het echter een tendens dat steeds meer mannen vrouwelijker worden. Ze zijn een groeiende doelgroep voor cosmetische artikelen. En vrouwen worden steeds mannelijker. Zij worden zo assertief dat een man liever een blokje omloopt.  Ze zijn bevrijd van de traditionele onderdanige rol en dat zullen de mannen weten ook. De man wordt echter, vanuit een nieuw dogmatisch denken, gedwongen om zijn dierlijke kant te onderdrukken.
Hij moet niet zo het mannetje zijn. Want de vrouw heeft hem emotioneel en intellectueel al ingehaald. Het feminisme heeft goede dingen voortgebracht, maar is vermannelijking van de vrouw in een mannenmaatschappij, nu winst? Is het mannenspel dat de vrouw heden te dage doet alsnog bevrijdend voor de vrouw?
Of is de vrouw een kloon geworden? En is het machtsdenken en verstikt zijn in haar eigen (neurotisch) controledenkend nu het walhalla? Ik kan hier geen antwoord op geven, maar bij het eerder genoemd haardvuur zou dit eens overdacht kunnen worden. Wat ik er wel over wil zeggen is dat de mannencultus alleen maar hierdoor versterkt raakt in mijn visie.
Houdt ‘gelijk zijn aan de man’, hetzelfde in als de bevrijde vrouw?
Leidt vermannelijking van de vrouw niet tot dezelfde emotionele muur, waar vrouwen generaties over geklaagd hebben over man? Aan de andere kant is er in de maatschappij een tegenkracht. Tegenwoordig is er bierreclame om het man-zijn te benadrukken, vanuit de visie dat de man weer op het toneel moet komen. Want vrouwen zouden het doorpakken van de man missen en zijn ruggengraat.
Want waar staat de man nog voor?  De machtstrijd tussen sexen en het gevecht met de traditionele opvattingen is een zware. 
 

Middenweg

Als u het vorige stuk heeft gelezen zal u de uitersten opgevallen zijn. Want we leven in uitersten. Waar is die daadkrachtige, autonome tedere vrouw? Waar is de behulpzame man, die zijn eigen leven invult en toch ook, als het nodig is, je steun en toeverlaat is? Wat is er aan de hand? Niet iedere man en vrouw kan natuurlijk karakterlijk aan je verwachtingen voldoen. Maar waar het voorgaand stukje over gaat is dat wij ons verliezen in rollen. We verliezen ons in sociale rollen. En deze sociale rollen tuigen wij als een kerstboom op met allerlei verwachtingen als antwoord op de ogenschijnlijke verschillen.
We bevestigen daarmee de socialisatieprocessen van man en vrouw op het moment dat we gefrustreerd tot de conclusie komen dat de ander toch niet degene is die je wenste.
Laten we nu eens voorbij de sociale rollen gaan, die hardhandig alles overboord willen gooien wat de traditie mee geeft. En zo het kind met het badwater weggooit.

Vanuit mijn energetische visie heeft ieder mens een ziel. En deze ziel heeft een persoonlijkheid en dus ook een eigen karakter. Op spiritueel niveau is de mens onderhevig aan dualisme, tegenstellingen. Waaronder man en vrouw. Yin en Yang. Maar wat is nu het einddoel? 
 
                             Om dit duidelijk te maken citeer ik 
                       een tekst uit de Gnostische literatuur:


                               Als jullie de twee één maakt,
                 en als jullie het innerlijk maakt als het uiterlijk,
                              en het uiterlijk tot het innerlijk
                              en het boven als het beneden,
        en als jullie het mannelijke en het vrouwelijke tot één maakt,
               zodat het mannelijke en vrouwelijke tot  één maakt,
                      zodat het mannelijke niet mannelijk zal zijn,
                          en het vrouwelijke (niet) vrouwelijk,
                  als jullie ogen maakt in plaats van een oog,
                         en een hand in plaats van een hand
                         en een voet, in plaats van een voet,
                       (en) een beeld in plaats van een beeld;
                 dan zullen jullie binnengaan [in het koninkrijk]
              (Evangelie van Thomas) Bron: Sleutel tot Gnosis.


En hier hebben we de kern van de zaak: het integreren van je eigen mannelijke en vrouwelijke energie. We vinden ook het terug in de oosterse bewegingsleer T’ai Chi. Hier vinden wij het energetisch denken terug van de mannelijke en vrouwelijke energie. In de chakrapsychologie uit India vinden we het terug in de tweede chakra, waar de mannelijke en vrouwelijke energie is gehuisvest.

 


Androgyn-zijn
Wanneer wij het mannelijke en het vrouwelijke in onszelf hervinden, dan hebben we een prettige relatie met onszelf. Daarbij kunnen wij de ander loslaten, omdat vanuit dit evenwicht wij een ander niet nodig hebben.

Maar ons wel verrijkt voelen. De strijd die wij maatschappelijk voeren heeft heel veel te maken met de strijd die wij als man of vrouw innerlijk voeren. De man voert een strijd met zijn innerlijke vrouw. En de vrouw voert een strijd met de mannelijkheid in zich. Daar zit dus het geheim. Je kunt je af vragen op het moment dat wij het andere geslacht aanvallen, waar ons eigen tekort ligt. Is het andere geslacht niet de spiegel van onze eigen (energetische) verhouding? Waarom kiezen wij voor een bepaalde partner en wat zegt dit over onze eigen innerlijk evenwicht tussen man en vrouw? Kunnen wij de tegenpool in onszelf aanvaarden en vandaar uit ons meer compleet voelen? Het aanvaarden van onze tegenpool loont. Het brengt ons op relatie en op seksueel gebied een sterke verdieping. Je kan namelijk je dierlijke, maar ook overstijgende krachten tot zijn recht laten komen. Het leert ons (teder) invoelen in het andere geslacht. Je ziet de ander niet als een hopeloze tekortkoming van zichzelf, maar als een uiterste in je eigen innerlijke compositie. Als je bijvoorbeeld als man je vrouwelijke energie vindt, ben je in staat teder en tegelijkertijd kracht je te manifesteren. Als je als vrouw je mannelijke energie hervindt kan je je voegen naar de man, zonder regie te verliezen. En dat vraagt aan jezelf werken en de muurtjes om ons heen af te breken. De muren van het kijken naar ‘de ander’.

 

Het streven naar de man en vrouwenergie in jezelf te vinden en neer te zetten is een spirituele weg wat mild maakt. Je kijkt met mildheid naar jezelf en naar de ander. Je veroordeelt niet, maar maakt je wensen kenbaar.
Je hoeft niet te grijpen, omdat je kan wensen. Je kan de ander zien als het verlengstuk van jezelf en je leert dat frustratie ook een onderdeel is van je eigen leerproces. Jij bent jij en ik ben ik. Oftewel: er ontstaat meer ruimte om de ander te laten zijn. En ik meen dat dit een fijner manier van leven is, zeker gezonder.
Zie de ander niet als verschillend, maar als aanvullend! Ik ben van mening dat wij dan innerlijk en net zo goed in de maatschappij makkelijker kunnen groeien.
Niet naar het zoeken naar verschillen, maar elkaar innerlijk en uiterlijk compleet maken.
 

 

Erik Smid

psychosociaal therapeut, columnist

 

 

Zijn minisite is ook te zien op HealthProducts.nl:

Erik Smid

 

of bekijk zijn eigen site voor meer info:

www.energetisch-hulpverlenen.nl

 


Geef een reactie
Print dit artikel
Stuur deze pagina door


Geplaatste reacties


19-03-2009 reactie van: maria

hoi erik smid dat is een hele mooie colum geworden ,duidelijker had je niet kunnen zijn . op naar je volgende colum dan maar warme groet maria de haan




4=1

Mijn profielWinkelwagentjeInloggen



Zoeken


 

SPREUK VAN DE MAAND

Ieder moment waarop we ons met opmerkzaamheid bewust zijn van wat er plaatsvindt, wordt een moment van ontwaken uit ons eigen verhaal.

 

Joseph Goldstein

 


COLUMN VAN DE MAAND.

Door Joyce Verbruggen, brandmanager GAIAM haar visie op Yoga. Lees meer.......

 


VEILIG ONLINE BETALEN       

Betaal veilig in onze webshop via je 
eigen bankomgeving.

 

 

Disclaimer