Back to Basic 
"Mind your step", "chicken or beef", "fasten your seatbelts": een paar dagen voor de vakantie woont er ineens een paar mini stewardessen in huize Duller. We gaan op vakantie naar Kroatie en we hebben d'r zin in! Koffers al gepakt, knuffels en speelgoed uitgezocht, koffers weer uitgepakt (nee schatje, je hoeft niet voor alle zekerheid een colltrui en snowboots mee te nemen), opladers bij elkaar geplukt plus bijbehorende elektronische toestellen. Paspoorten pakken. Proforma even checken..ja alles goed...NEE!! Verlopen? Hè? Zeven dagen vóór vertrek is dit geen fijne ontdekking. Kan zoiets onbenulligs toch zoveel stress teweeg brengen. Elke dag tot half 1 kunt u terecht op het gemeentehuis... Tot half 1? Hoezo? Waarom niet tot 5 uur? Na ja, met veel lieve glimlachjes, een enorm Mea Culpa verhaal en dito gezicht, kwam het toch nog op tijd allemaal goed. Pfff...
Kroatie
Voor mijzelf nog totaal onontdekt. Opa en oma komen er al jaren (met een 'kleine' tussenpoze uiteraard; men heeft elkaar in dit gebied even niet zo lief gevonden..) en het schijnt er fantastisch te zijn. "Kom lekker naar ons toe met de kindjes! We staan op een camping en als je nou alleen wat beddegoed meeneemt regelen wij de rest, zoals de tent". Ah... een tent... hm. Voor een typisch hotels en appartementen meisje, was dit idee even een kwestie van omschakelen. Maar wat kan het ook schelen. Het is leuk voor de kids en back to basic kan geen kwaad. Daar gingen we dan. Op naar Kroatie. Op naar een camping. Op naar een tent... We hebben een heerlijke vakantie gehad. Het was prachtig weer (38 graden), met opa en oma was het heel gezellig en ontspannen, het sanitair was reuze schoon, de kindjes vermaakten zich prima en ik kon me dus vol overgave in de relax mode gooien. Heb zelfs een boek uit gelezen?! Het luchtbed in de tent werd door mezelf en m'n kinders geprefereerd boven een bankbedje in de caravan van opa en oma. We hoefden er niets, alleen maar te zorgen dat je niet oververhit raakte. Veel water drinken, fruit eten en zwemmen in de prachtige Adriatisch Zee; op rotsstrandjes is het prima te doen , als je dekjes meeneemt waar je op kunt liggen. En die zeeegels en stenen in de zee, wij trotseerden ze moeiteloos; op de camping loopt iedereen met zeeschoentjes aan, dus what the hell, 'het is geen modeshow'..
Home sweet home
Maar oh oh, na twee weken had ik ineens zo'n behoefte om uit een bed te stappen ipv uit een tent te kruipen. Een deur dicht te kunnen doen ipv een rits open of dicht te trekken en... een toilet midden in de nacht, ipv een emmertje om in te plassen (toilet was ver weg). Ik wilde naar huis! Ik wilde m'n lief weer zien. Vrijen in een echt bed. Niet wachten in de rij bij de douches. Na 13 dagen kon ik niet wachten om m'n Havaianas aan de wilgen te hangen en te verruilen voor onaangenaam zittende hakjes! Back to civilization!
Kamperen
Kamperen. Het is niet dat ik het niet kan. Het is niet dat ik niet heb genoten. In tegendeel. Ik heb de meest onstpannen vakantie sinds jaren gehad. Maar ik zie die paar dagen per jaar vrij, als een kadootje voor jezelf. Na alle musts in life als werkende ouder, gewoonweg genieten van het leven. Nét even iets luxer dan thuis. Tijd hebben voor je gezin. En geen huishoudelijke beslommeringen. Ik heb thuis een afwasmachine, waarom dan in de vakantie met een teiltje naar de kraan?
Ik denk terug aan een écht heerlijke tijd. Maar ik duik binnenkort toch maar weer de vakantieboeken in met fijne huizen, hotels of apartementen. Ik hoop dat mijn mini-stewardessen er net zo over denken.
Zo, dat was het. Mama gaat koken. "Hé jongens, chicken or beef?"
Esther
Betaal veilig in onze webshop via je 